چند روز پیش آقای ابریشمی از بستگان بسیار مهربان ؛ با ذوق و اهل هنر عزیز ؛ مجموعه ای بسیار نفیس پیرامون هنر والای مرحوم قمرالملوک وزیری را به من دادند که با شنیدن صدای استاد عزیزم علی تجویدی در آن ؛ منقلب شدم و هزارن خاطره از دوران چندین ساله ی شاگردی ایشان در دل و جانم زنده شد .
با خود فکر کردم حدود پنجاه شاگرد ویلن دارم و هیچ کدام نه قمر را می شناسند و تجویدی و نه صبا و ... چه باید کرد؟ بیشتر جوانان این روزگار خودشان را هم بدرستی نمی شناسند! ولی سایز کفش فلان فوتبالیست را می دانند ! افسوس ... آنقدر از خود بیگانه شده ایم که حتی آنانیکه حرف نکوداشت پیشینه ی تاریخی و فرهنگی هنری این سرزمین را می زنند ؛ به پاسداشت آن اعتنایی نمی کنند ... تا کی متولیان امور فرهنگی و هنری این مملکت در خواب خواهند بود؟ از آن روزی میترسم که حتی نشانی از مشاهیر فرهنگی و هنری سرزمینمان نماند ...
